دیشب با باران مسابقه دادم، او باريد و من گريه كردم، همرايش از تو حرف زدم، او دلتنگ خورشيد بود و من دلتنگ تو

تمام امروز با یاد تو بودم . تو بودی و من بودنت را تماشا میکردم یعنی من به یاد توام, همیشه , دوریت دلنگم کرده ولی میخواهم شجاع باشم این که تمرین میکنم با تو کمتر حرف بزنم همواره مرا تشویق میکند که بیشتر به یاد تو باشم فکر میکردم شاید با تو بودن، از تو گفتن ، به یادت بودن ، با تو حرف زدن عادتم باشد.ولی میدانم که عادت نیست؛ هر عادت را میتوان عوض کرد ولی تمرین با تو کمتر بودن مرا ناتوان میکندبا تو بودن با تو گفتن تواناهی من است ، چنان دوستت میدارم که احساس می کنم بیش از توان منی, و مرا در حد این علاقه , این وابستگی , این دوست داشتن توانایی نیست. می خواهم

هر وقت به ياد تو مي افتم و یا با یاد هایت خوابم عوض شده باشد، احساس ميکنم یاد هایت که خواب از چشمانم ربوده بنويسم از سختی انتظار بنویسم، از دلتنگی دوری بنویسم و یا هم از آرامیش صدای تفسهایت که شنیدنش برایم بهترین آهنگ جهان است بنویسم.......... حالا که میدام همیشه در کنارم میمانی، انتظار برای رسیدن به تو شیرین هم است. به انتظار آن روز نشسته ام تا ترا در کنارم بیبینم قلبم برای آن روزی که تو را در کنار خودم بیبینم می تپد تک تک ثانیه ها را می شمارم تا لحظه دیدار با تو فرا رسد بیقرارم ، دوریت دلتنگم کرده چون تو بهترینی انتظار و دلتنگی برایت هم شیرین است

پسر بهتر است از دختر کلمه یست که من همیشه خلافش بودم فکر میکردم والدین تبعيض ایجاد میکنند به زن بودنم افتخار میکردم ضعیف بودم را هرگز نپزیرفتم . اولین بار صدای ضعیف بودنم را از عمق قالبم درگوشه ایی از جوالای دوازده شنیدم ولی باورش نکردم از آن روز است که هر روز ضعیف بودنم را احساس ٫ خدایا این چه احساس است که من دارم نگذارضعیف باشم

برایم زندگی کرده تنها روز های بودند که خواسته هایم را بدون ترس میخواستم برای رسیدن به رویا هایم با مشکلات میجنگیدم و پیروزی هایم را خاطره مینوشتم و لبخند همیشه جاودان بر لب داشتم . ولی امروز زنده ام